βροχίζω
βροχίζω, hang, strangle
βροχίζω,
- hang, strangle, ἑαυτόν POxy. 850.6; cf. Hsch. s.v. ἀλαῶν: —Pass., to be ligatured, Gal. 4.679.
1 colgar, ahorcar
ἑαυτόν
• en v. pas. ser ligado
2 tender una trampa, enredar
ὅσους οὖν ὁ σατανᾶς ἔδησεν βροχίσας