βυκανάω
βυκανάω, blow the trumpet
βῡκᾰν-άω or βουκᾰνάω,
- blow the trumpet, Plb. 6.35.12.
βυκανάω-ῶ [ῠᾰν] (seul. prés.) sonner de la trompette, Pol. 6, 35, 12 ; 6, 36, 5 (var. βουκανάω).
Étym. βυκάνη.
βυκανάω, trompeten, Pol. 6.35 u. Sp.