γενεάρχης
γενεάρχης, chief, sheikh
γενεάρχ-ης, ου, ὁ,
- = ἄρχων τοῦ γένους, IG 3.1278, cf. OGI 531 (Bith.); = γενάρχης (which is freq. v.l.), Apollod. 2.1.4, Heraclit. All. 22, Jul. Ep. 89, etc.; πόλεως γ. chief, sheikh, CR Acad.Inscr. 1924.28 (Dura).
1 jefe de una familia o gens, IG 22.2340.3 (II/III d.C.), OGI 531.3 (Bitinia III d.C.), FDE 52.
2 fundador de un tronco o estirpe familiar,
μεγάλης ῥίζης
de Agénorἁπάντων
de Océanoθεοί
3 príncipe
γενε·άρχης, ου (ὁ) c. γενάρχης, Apd. 2, 1, 4 ; Héraclite gramm. All. Hom. c. 22.
γενεάρχης, [εᾱ], ὁ, = γενάρχης, Apollod. 2.1.4.