γεράνδρυον
γεράνδρυον, an old tree
γεράνδρῠον, τό, (δρῦς)
- an old tree or stump, Ph. 2.437, Plu. An seni 2.796b, etc.: hence of an old person, Aristaen.2.1: heterocl. pl., γεράνδρυες, Hsch.
- 2 as Adj., old, withered, Thphr. HP 2.7.2, A.R. 1.1118, Jul. Ep. 98; γ. πρέμνα Dsc. 4.186. (ῡ A.R. l.c., ῠ AP 9.233 (Eryc.).)
tronco de arbol viejo y seco, tocón
οὔτε γ. μετατεθὲν μοσχεύεται
• frec. en metáf. ref. a ancianos
γέροντα ... καθάπερ γεράνδρυα
μετ' ὀλίγον ἔσῃ γ.
γ. μεταφυτεύειν
para lo que ya no está en su momento
γεράν·δρυον, ου (τὸ) vieux tronc d’arbre, Th. H.P. 2, 7, 2, etc. ; A. Rh. 1, 1118 ; Plut. M. 796a ; fig. vieille femme décrépite, Aristén. 2, 1 ||
➳ [ῠ] Anth. 6, 253 ; 9, 233 ; [ῡ par nécessité prosod.] A. Rh. l. c.
Étym. γεραιός, δρῦς.
γεράνδρυον, τό,
1) ein alter Baum, Stamm, Eryc. 9 (IX.233); Theophr.; Ap.Rh. 1.1118, wo υ lang.
2) übertr., alter Mensch, alter Knast, Aristaen. 2.1 ; – γεράνδριον ist falsche Schreibart ; Hesych. u. B.A. 32 γέρανδρυς.
1) ein alter Baum, Stamm, Eryc. 9 (IX.233); Theophr.; Ap.Rh. 1.1118, wo υ lang.
2) übertr., alter Mensch, alter Knast, Aristaen. 2.1 ; – γεράνδριον ist falsche Schreibart ; Hesych. u. B.A. 32 γέρανδρυς.