γεργέριμος
γεργέριμος (sc. ἐλαία),
- = δρυπεπής, Call. Fr. 50, cf. Suid., Hsch.; also of figs, Didym. ap. Ath. 2.56d.
que cae por sí mismo, maduro
•Quizá forma red. de la r. de
γεργέριμος, ος, ον, qui tombe de soi-même, en parl. de fruits mûrs (olives, Call. fr. 50, cf. δρυπετής ; figues, Ath. 56d).