γυρητόμος
γυρητόμος, tracing a circle
γῡρητόμος, ον,
- tracing a circle, αὖλαξ AP 9.274 (Phil.).
que rotura la tierra en círculos
ἀρουραῖος γ. αὖλαξ
γυρη·τόμος, ος, ον [ῡ] qui décrit un cercle (sillon), Anth. 9, 274.
Étym. γυρός, τέμνω.
γυρητόμος, [ῡ], αὖλαξ, einen Kreis schneidend, beschreibend, Philip. 59 (IX.274).
γυρητόμος
τέμνω
- tracing a circle, Anth.