δίγαμμα
δίγαμμα, littera
δίγαμμα, τό, indecl., Priscian. Inst. 1.12, Donat. ad Ter. Andr. 173: —also δίγαμμος littera, Ter.Maur. 163, cf. 645, and δίγαμμον (sc. στοιχεῖον) Quint. Inst. 1.4.7, Prob. ad Verg. G. 1.70:—
- digamma, Trypho Pass. 11; δ. Αἰολικόν A.D. Pron. 76.32, al.; described, though not named, by D.H. 1.20: ὥσπερ γάμμα διτταῖς ἐπὶ μίαν ὀρθὴν ἐπιζευγνύμενον ταῖς πλαγίοις, ὡς ϝελένη καὶ ϝάναξ καὶ ϝοῖκος καὶ ϝαήρ.
la letra digamma
προστίθεται δὲ τὸ δ. παρά τε Ἴωσι καὶ Αἰολεῦσι
Deli tuum d. uideram
quizá como representación de sign. dud.τὸ Αἰολικὸν δ.
τὸ παρὰ τοῖς Βοιωτοῖς καὶ Αἰολεῦσι λεγόμενον δ.
d. utimur et scribimus
δί·γαμμα (τὸ) indécl. digamma ou double gamma, ancien ϝ grec ayant le son du w anglais, Dysc. Pron. 358b ; DH. 20 ; etc.
Étym. δίς, γάμμα.
δίγαμμα, τό, das Doppel-Gamma, Digamma (Ϝ), bei den Aeolern, Gramm.