διγόνατος
διγόνατος, with two joints
δι-γόνᾰτος, ον,
- with two joints, κλωνία Dsc. 4.189.
con dos junturas
κλωνία
δι·γόνατος, ος, ον [ῐᾰ] à double jointure ou articulation, Diosc. 4, 191.
Étym. δίς, γόνυ.
διγόνατος, mit zwei Knoten, Gelenken.