δαιμονιακός
δαιμονι-ακός,
- = δαιμονικός, PMag.Osl. 1.143 (-ων-).
1 poseído por un demon, poseso
τρόπος
2 demoníaco, del demonio, potestates Aug.Epist.149.26
• subst. τὸ δ. el mundo demoníaco
τὰ δεσμά τοῦ ... δαιμονιακοῦ
ἡ γὰρ Ἶσις ... διαρρήσεται αὐτοῦ τὰ δεσμὰ τοῦ τε δαιμονιακοῦ
pues Isis rompe en pedazos sus cadenas