δαιμονιώδης
δαιμονιώδης, demoniacal, devilish
δαιμονιώδης, ες,
- like a demon, Sch. Ar. Ra. 293; demoniacal, devilish, Ep.Jac. 3.15; like a δαίμων, Procl. in Ti. 1.113D.
1 que concierne a espíritus malignos, demoníaco
σοφία
συγκύρημα
ψυχή
φαντασία
• astrol. de signo maléfico
μοῖραι
2 poseído por los demonios subst.
οἱ δαιμονιώδεις
3 como un espíritu, fantasmal
τὸν Φαέθοντα ... τρόπον τινὰ δαιμονιώδη φλέγοντα ἐκείνους τοὺς τόπους
φάντασμα
4 adv. -ῶς de modo demoníaco
εἶδεν τὸ πλῆθος ... δ. κατὰ τὴν χώραν μαινόμενον
δαιμονιώδης, ης, ες, qui concerne les démons, Symm. Ps. 90, 6.
Étym. δαιμόνιον, -ωδης.
δαιμονιώδης, ες, Dämonen ähnlich, die Dämonen betreffend, Sp.
Strong 1141
**†
demon-like: Ja 3:15 (Cremer, 171).†
δαιμονιώδης
εἶδος
- demoniacal, devilish, NTest.