δεικτός
δεικτός, capable of proof
δεικ-τός, ή, όν,
- capable of proof, Arist. APo. 76b27.
- 2 perceptible, Phlp. in Cat. 88.21.
1 comprobable, demostrable Arist.APo.76b27, Gal.8.678.
2 perceptible Dam.in Prm.439, Phlp.in Cat.88.21.
δεικτός, ή, όν, qu’on peut démontrer, démontrable, Arstt. An. post. 1, 10, 7.
Étym. vb. de δείκνυμι.