διατάττω

δια-τάττω, andere dial. dan Att. διατάσσω
1.  act. en med. met acc.
a.  opstellen, rangschikken: τόνδε γὰρ ἀνθρώποισι νόμον διέταξε Κρονίων want deze wet heeft Kronos’ zoon voor de mensen opgesteld Hes. Op. 276; pass.: τούτων ... οὕτως φύσει διατεταγμένων aangezien die zaken door de natuur zo zijn geregeld Plat. Lg. 932a; διατάττεσθαι τὰ λόγων τε καὶ ψυχῆς γένη de soorten redevoeringen en zielen classificeren Plat. Phaedr. 271b; milit.: τοὺς βαρβάρους διέτασσε hij stelde de barbaren op Hdt. 6.107.2; pass.: ὧδε ... διετετάχατο zo waren ze opgesteld Thuc. 4.31.2.
b.  verordenen, voorschrijven: διέταξε ... τοὺς μὲν οἰκίας οἰκοδομέειν, τοὺς δὲ δορυφόρους εἶναι hij gaf sommigen opdracht huizen te bouwen, anderen om als lijfwacht te dienen Hdt. 1.114.2; abs.: ἡ πολιτικὴ διατάσσει de politieke wetenschap geeft voorschriften Aristot. EN 1094b2; πρὸς τὸ συμπῖπτον ἀεὶ διατάττων steeds orders gevend met het oog op de situatie Xen. Cyr. 8.5.16.
2.  med. zich opstellen; milit.: οἱ δ’ ἄλλοι στρατηγοὶ ὡς ἕκαστοι διετάξαντο de andere aanvoerders namen ieder hun eigen plaats in Thuc. 8.104.3.