διεκφεύγω
διεκφεύγω, to escape completely
διεκ-φεύγω,
- strengthd. for ἐκφεύγω, Plu. Cam. 27 (v.l.); κακίαν Corp.Herm. 12.7; διὲκ πέτρας φ. A.R. 2.616.
1 escapar de o evitar
τὰς χεῖρας ἡμῶν
τὸν ἄνδρα
κακίαν ... τῷ νοῦν ἔχοντι διεκφυγεῖν ἐστι
el que está dotado de intelecto puede escapar del vicioτὸν μεθ' ἡμῶν κλῆρον
τὸν κίνδυνον
τὸ πολύσημον τῆς τοῦ γενητοῦ φωνῆς
2 local escapar a través de, huir cruzando c. ac.
διὲκ πέτρας φυγέειν
escapar a través de las piedrasτῶν λίνων
δι·εκφεύγω (ao. 2 part. διεκφυγόντες) échapper à, éviter, acc. Plut. Cam. 27.
διεκφεύγω, (φεύγω), entfliehen ; τὸν κίνδυνον Plut. Camill. 27.
διεκφεύγω
fut. -φεύξομαι
- to escape completely, Plut.