διμήτωρ
διμήτωρ, twice-born
δῐ-μήτωρ, Dor. δῐ-μάτωρ, ορος, ὁ, ἡ,
- twice-born, of Bacchus, Alex. 283, Orph. H. 52.9, D.S. 3.62:—also δῐ-μήτριος, Et.Gud., Hdn. Epim. 265.
de dos madres, nacido dos veces
δι·μήτωρ, gén. ορος (ὁ, ἡ) [ῐ] qui a deux mères, Orph. H. 49, 1 ; 51, 9 ; DS. 3, 62 ; 4, 4 ||
➳ Dor. -μάτωρ [ᾱ] Alex. (Ath. 39b).
Étym. δίς, μήτηρ.
διμήτωρ, ορος, dor. διμάτωρ, zwei Mütter habend, Bacchus ; Alexis bei Ath. II.39b ; Orph. H. 49 ; DS. 3.62.