διμερής
διμερής, bipartite
- bipartite, of the human body, the brain, etc., Arist. PA 667b32, al.; δ. ψυχή Ph. 1.523; δ. κλισία J. AJ 12.2.12; φιλοσοφία Jul. Or. 6.190a. Adv. -ρῶς in two instalments, Jahresh. 18 Beibl. 23 (Seleucia in Cilicia, ii A. D.).
1 bipartito, compuesto de dos partes, doble
τὰ σώματα ... τῶν ἐναίμων καὶ πορευτικῶν
τοῦ ἄρρενος αἰδοῖον
ὁ ἐγκέφαλος
σπέρματα
ref. a semillas de dos cotiledonesτῆς γὰρ ψυχῆς ἡμῶν διμεροῦς ὑπαρχούσης καὶ τὸ μὲν λογικὸν τὸ δὲ ἄλογον ἐχούσης
siendo en efecto nuestra alma doble al poseer una parte racional y otra irracionalδαπάνη
ref. a una pers. que era politarca en dos ciu.ἡ φιλοσοφία
ref. a la división en teórica y práctica(ποιήματα)
• uso predic. en dos grupos o partes
διμερῆ τε ἐποίησε τὰ τῶν κλισιῶν
dispuso los lechos en dos grupos
• subst. τὸ δ. facción, división Io.Mal.Chron.N.97.712B.
2 adv. -ῶς en dos partes, Jahresh.18.1915 Beibl.23 (Seleucia de Cilicia II d.C.), Gp.10.9.2, Gloss.2.277
• en dos plazos, REG 19.1906.246.14 (Afrodisias, imper.).