διομαλισμός
διομαλισμός, consistency, steadiness
διομᾰλ-ισμός, ὁ,
- consistency, steadiness, τῶν πράξεων S.E. P. 3.244, cf. M. 11.206: pl., uniform periods, in illness, Herod.Med. ap. Orib. 7.8.5.
1 uniformidad
τῷ διομαλισμῷ καὶ τάξει ταῦτα διορίζεσθαι
2 persistencia en la regularidad
κατὰ τοὺς διομαλισμούς
διομαλισμός, οῦ (ὁ) [ᾱ] uniformité, égalité de caractère, Hérodotus (Orib. 2, 44, 4 B.-Dar.) ; Sext. P. 3, 244.
Étym. διομαλίζω.
διομαλισμός, ὁ, das Sichgleichbleiben, die Gleichmäßigkeit, Sext.Emp. adv. math. 11.206.