διωχής
διωχής, that will hold two
δῐωχής, ές, (ἔχω)
- that will hold two, δίφρος Pherecr. 3, Paus.Gr. Fr. 132.
de dos plazas
δίφροι
δι·ωχής, ής, ές, qui peut voiturer deux personnes, Phérécr. (Com. fr. 2, 254) ; Paus. (Eust. 882, 13) (δίς, ὄχος 2).
διωχής, ές, zwei tragend, fahrend ; δίφρος Pherecr. bei Poll. 10.47, v.l. διοχής.