δύσκοπος
δύσκοπος, hard to bruise
δύσ-κοπος, ον, (κόπτω)
- hard to bruise, Damocr. ap. Gal. 13.636.
1 difícil de machacar una hierba en un preparado, Damocr. en Gal.13.351.
2 adv. -ως con gran esfuerzo, con muchas penalidades
βραδέως καὶ δ. παράγεσθαι, op. εὐκόπως
δύσ·κοπος, ος, ον, difficile à écraser, Damocr. (Gal. 13, 636).
Étym. δ. κόπτω.
δύσκοπος, schwer zu zerstoßen, Sp.