εἰαρινός
εἰαρινός, of Spring, vernal
εἰαρινός, v. ἐαρινός.
εἰαρινός, p. = ἐαρινός.
εἰαρινός
ή, -όν
(ϝευαρινός)
[(ϝ)έαρ, with the ἐ metrically lengthened.]
Of the spring, spring . . .: ἄνθεσιν Il. 2.89. Cf. Il. 2.471 = Il. 16.643, Il. 8.307: Od. 18.367 = Od. 22.301.
εἰαρινός (ϝέαρ): of Spring, vernal, ὥρη, ἄνθεα, νοτίαι.