εἰκόνιον
εἰκόν-ιον, τό, Dim. of εἰκών, Polem.Hist. 18, Plu. Amat. 2.753b, BGU 423.21 (ii A. D.).
imagen, retrato, estatua representando personas en casas y templos
τῆς διαβοήτου ἑταίρας
εἰ. γὰρ ἀδελφὸς ἔχων
ἔκειτο δὲ καὶ τοῦ Θεμιστοκλέους εἰ. ἐν τῷ ναῷ
ἀναδεῖν τὰ εἰκόνια
a la puerta de la amadaτῶν Σεβαστῶν
εἰκόνιον, ου (τὸ) petite image, Polém. (Ath. 574c) ; Plut. M. 753b.
Étym. εἰκών.
εἰκόνιον, τό, dim. von εἰκών, Bildchen, Plut. Them. 22 ; Ath. XIII.574d.