εἰλάτινος
εἰλάτινος, Ep. for ἐλάτινος.
εἰλάτινος, v. ἐλάτινος.
εἰλάτινος, p. = ἐλάτινος, von der Fichte ; ὄζοι Il. 14.289 ; ὕλη Eur. Hec. 632 ; von Fichtenholz, ἱστός Od. 2.424 ; δοκοί 19.39 ; πλάται Eur. Hel. 1461.
εἰλάτινος
-η, -ον
[ἐλάτη. ἐλάτινος could not stand in the hexameter.]
Of the fir: ὄζοισιν Il. 14.289.
Of fir-wood: ἐπιβλής Il. 24.454. Cf. Od. 2.424 = Od. 15.289, Od. 19.38.
εἰλάτινος : of pine or fir wood.