εἰσέλασις
εἰσέλασις, charge
εἰσέλ-ᾰσις, εως, ἡ,
- charge, of scythe-chariots, Plu. Art. 7.
carga, ataque
διακόψοντα τὰς τάξεις βίᾳ τῆς εἰσελάσεως
τῶν ἵππων
εἰσέλασις, εως (ἡ) [ᾰ] action de lancer un char dans, irruption, Plut. Artax. 7.
Étym. εἰσελαύνω.
εἰσέλασις, ἡ, das Eindringen, Plut. Artax. 7.