εἴριον
εἴριον, v. ἔριον.
εἴριον, τό, ep. u. ion. = ἔριον, vgl. εἶρος, die Wolle ; Il. 12.434 ; im plur., 3.388, Od. 18.316 ; Theocr. 5.50 ; Her. 3.106, wie 3.47, εἴρια ἀπὸ ξύλου, Baumwolle ; auch sp.D., wie Antiphil. 6 (VI.250).
εἴριον
-ου, τό. Also ἔριον Od. 4.124.
[Cf. εἶρος.]
Wool Il. 12.434: Od. 4.124.
In pl.: ἤσκειν εἴρια καλά Il. 3.388. Cf. Od. 18.316, Od. 22.423.
εἴριον : see ἔριον.