εὐγλωσσία
εὐγλωσσία, glibness of tongue
εὐγλωσσ-ία, Att. εὐγλωττία, ἡ,
- glibness of tongue, fluency of speech, E. Fr. 206.4, Ar. Eq. 837, Ps.-Ptol. Centil. 38, Iamb. Protr. 20.
- II sweetness of song, Ael. NA 17.23.
εὐγλωσσία, att. εὐγλωττία, ας (ἡ)
1 facilité de parole, Eur. fr. 205 ; Ar. Eq. 837 ||
2 douceur du chant, en parl. d’oiseaux, El. N.A. 17, 23.
Étym. εὔγλωσσος.
εὐγλωσσία, ἡ, att. εὐγλωττία, Zungenfertigkeit, Ar. Eq. 837 ; von Vögeln, schöner Gesang, Ael. H.A. 17.23 ; bei den Rhett. Wohlredenheit.
εὐγλωσσία
- glibness of tongue, Ar.