εὐγλώχιν Save Bailly 2024 Pape εὐ·γλώχιν, ινος (ὁ, ἡ) [ῑ] muni d’une forte pointe, Opp. H. 5, 439 ; Q. Sm. 8, 406 ; 10, 81. Étym. εὖ, γλωχίν. εὐγλώχιν, ῑνος, wohlgespitzt, τρίαινα Opp. Hal. 5.439, ἰός Qu.Sm. 8.406, ἄκων 10.81.