εὐδιάκοπος
εὐδιάκοπος, easy to cut through
εὐδιά-κοπος, εὐδιά-κοπτος, ον,
- easy to cut through, Plb. 3.46.4, 55.1.
εὐ·διάκοπος, ος, ον [ᾰ] facile à couper ou à déblayer, Pol. 3, 46, 4.
Étym. εὖ, διακόπτω.
εὐδιάκοπος, leicht zu durchhauen, δεσμός, Pol. 3.46.4.