εὐεκτέω
εὐεκτέω, to be in good condition
εὐεκτ-έω,
- to be in good condition, τῷ σώματι Ceb. 16, cf. Ph. 1.611, Gal. UP 1.21, Aesop. 185, etc.; ὅταν ἢ ζῷον ἢ δένδρον εὐεκτῇ Plu. Aet. phys. 2.919c.
εὐεκτέω-ῶ, se bien porter, être fort, vigoureux, Gal. 6, 775, etc. ; Céb. p. 76 ; en parl. d’arbres, Plut. M. 919c.
Étym. εὔεκτος.
εὐεκτέω, sich wohl befinden, gesund, kräftig sein, Ath. IV.168a ; καὶ παχύνεσθαι, von Bäumen, Plut. qu.nat. 30.