εὐθνήσιμος
εὐθνήσιμος, in or with easy death
εὐθνήσιμος, ον,
- in or with easy death, A. Ag. 1293.
εὐ·θνήσιμος, ος, ον, qui amène une mort prompte, Eschl. Ag. 1293.
Étym. εὖ, θνῄσκω.
εὐθνήσιμος, leicht sterbend, αἱμάτων εὐθνησίμων ἀπορρυέντων, da das Blut im leichten Tode ausströmte, Aesch. Ag. 1266.
εὐθνήσιμος
εὐ-θνήσιμος, ον
θανεῖν
- in or with easy death, Aesch.