εὐκρατῶς
εὐκρατῶς, firmly, fast
εὐκρᾰτῶς, Adv. (Adj. -κρᾰτής is not found)
- firmly, fast, ἔχειν τι Arist. Pr. 875a22; cf. δυσκρατής.
εὐκρατῶς [ᾰ] adv. fermement, solidement, Arstt. Probl. 3, 26.
Étym. *εὐκρατής, de εὖ, κράτος.
εὐκρατῶς, ἔχει, Arist. Probl. 3.26, adv. von dem nicht vorkommenden *εὐκρατής, festhaltend, fest.