εὐρυγένειος
εὐρυγένειος, broad-chinned
εὐρῠ-γένειος, ον,
- broad-chinned, Opp. C. 2.104; broad-bearded, Nonn. D. 18.345.
1 εὐρυ·γένειος, ος, ον [ῠ] à la barbe large ou épaisse, Opp. C. 2, 104.
Étym. εὐ. γένειον.
2 εὐρυ·γένειος, ος, ον [ῠ] de plusieurs générations, Nonn. D. 18, 345.
Étym. εὐ. γενεά.
εὐρυγένειος ¹, mit breitem, starkem Barte, Opp. C. 2.104.
εὐρυγένειος ², bei Nonn. (von γενεά) αἰών, von vielen Menschenaltern.