εὐρυκάρηνος
εὐρυκάρηνος, broad-headed
εὐρυκάρηνος [ᾰ], ον,
- broad-headed, σιγύνη Opp. C. 1.152; Πίθος Nonn. D. 20.127.
εὐρυ·κάρηνος, ος, ον [ῠᾰ] à large tête, Opp. C. 1, 152 ; Nonn. D. 20, 127.
Étym. εὐ. κάρηνον.
εὐρυκάρηνος, breitköpfig, übh. breit ; σιγύνη Opp. C. 1.152 ; πίθος Nonn. 20.127.