εὐσκεπής
εὐσκεπής, sheltered
εὐσκεπής, ές, (σκέπας) = foreg., τῶν ἔξω πνευμάτων from . ., Thphr. Vent. 24; τοὺς εὐ. καὶ εὐηλίους [τόπους]
- sheltered and sunny, Id. HP 4.1.1, cf. CP 1.13.11.
εὐ·σκεπής, ής, ές, bien abrité contre, gén. Th. Vent. 4 ; abs. Th. H.P. 4, 1, 1.
Étym. εὖ, σκέπη.
εὐσκεπής, ές, = εὐσκέπαστος, Theophr., von Orten, die gegen den Wind geschützt sind, τῶν ἔξω πνευμάτων.