εὔσκαρθμος
εὔσκαρθμος, swift-springing, bounding
εὔσκαρθμος, Ep. ἐΰσκ-, ον, (σκαίρω)
- swift-springing, bounding, ἵπποι Il. 13.31; νῆες Q.S. 14.10; Πάν AP 6.32 (Agath.).
εὔ·σκαρθμος, ος, ον, qui bondit bien, agile, rapide, Q. Sm. 14, 10 ; Nic. Al. 325 ; Anth. 6, 32 ; ||
➳ Épq. ἐΰσκ. Il. 13, 31.
Étym. εὖ, σκαίρω.
εὔσκαρθμος, ep. ἐΰσκαρθμος, gut, leicht hüpfend, springend, ἵπποι Il. 13.31 ; νῆες Qu.Sm. 14.10 ; λαγωός Nic. Al. 325 ; Pan, Agath. 29 (VI.32).
εὔσκαρθμος
εὔ-σκαρθμος, ον
σκαίρω
- swift-springing, bounding, Il.