εὐσταλία
εὐσταλία, ας (ἡ) [ᾰλ] agilité, légèreté, Plut. Sert. 13 ||
➳ Ion. -ίη, Hpc. Art. 839.
Étym. εὐσταλής.
εὐσταλία, ἡ, ion. = εὐστάλεια, Leichtigkeit, Gewandtheit, Hippocr.; leichte Rüstung, καὶ κουφότης τῆς στρατιᾶς Plut. Sert. 13, wo εὐστάλεια zu ändern ist.