ζωοποιός
ζωοποιός, creative of life
ζωοποι-ός, όν,
- creative of life, Thphr. CP 2.9.6, Procl. Inst. 145, Porph. ap. Eus. PE 3.11, Dam. Pr. 80, al.: c. gen., ζ. τῆς ὅλης γενέσεως ib. 283; ζ. τὸ ὕδωρ καὶ γόνιμον Sch. E. Ph. 347.
ζωο·ποιός, ός, όν, qui fait vivre, d’où :
1 qui engendre un être vivant, Sch.-Eur. Ph. 348 ||
2 qui donne la vie, qui vivifie, Clém. 1, 228 Migne.
Étym. ζωός, ποιέω.
ζωοποιός, belebend, Schol. Eur. Phoen. 349 u. a.Sp.