ζωοτοκέω
ζωοτοκέω, to be viviparous
ζωοτοκ-έω,
- to be viviparous, opp. ᾠοτοκέω, Arist. Pol. 1256b13; τὰ -οῦντα viviparous animals, Id. GA 732b8: generally ζωοτοκεῖ ἀήρ Ph. 1.263:—Pass., to be born alive, Arist. PA 693b23.
ζωοτοκέω-ῶ, enfanter des êtres vivants, Arstt. H.A. 3, 1, 14, etc.
Étym. ζωοτόκος.