θάκημα
θάκημα, a sitting
θᾱκ-ημα, ατος, τό,
- sitting, esp. as a suppliant, S. OC 1160, 1179.
- 2 seat, Πανὸς -ήματα E. Ion 492 (lyr.).
θάκημα, ατος (τὸ) [θᾱ]
1 action de s’asseoir ou d’être assis comme un suppliant, Soph. O.C. 1160, 1179 ||
2 siège, Soph. O.C. 1380 ; Eur. Ion 492.
Étym. θακέω.
θάκημα, τό, das Sitzen, bes. der Hilfeflehenden am Altar, τί προσχρῄζοντα τῷ θακήματι, durch das Bitten, Soph. O.C. 1162, vgl. 1181. – Der Sitz, neben θρόνος, Soph. O.C. 1382 ; ὦ Πανὸς θακήματα Eur. Ion. 492.
θάκημα
from θᾱκέω
θάκημα, ατος, τό,
- 1a sitting, esp. as a suppliant, Soph.
- 2a seat, Soph., Eur.