θεογεννής
θεογεννής, begotten of a god
θεο-γεννής, ές,
- begotten of a god, S. Ant. 834 (anap.).
θεο·γεννής, ής, ές, engendré par un dieu, Soph. Ant. 834.
Étym. θ. γεννάω.
θεογεννής, ές, göttliches Geschlechtes, Niobe, Soph. Ant. 834.
θεογεννής
θεο-γεννής, ές
γεννάω
- begotten of a god, Soph.