θεογονία
θεογονία, genealogy of gods; generation, birth of gods
θεο-γονία, Ion. -ιη, ἡ,
- genealogy of the gods, title of Hesiodʼs poem; cf. Hdt. 1.132, 2.53, Procl. in Ti. 3.107 D.
- II generation or birth of gods, Pl. Lg. 886c, Ph. 2.205, 264, D.L. Praef. 3.
θεογονία, ας (ἡ)
1 naissance ou origine des dieux, Plat. Leg. 886e, Epin. 980c ||
2 généalogie des dieux, Hdt. 1, 132 ; 2, 53 ; Plat. Leg. 886c ; titre d’un poème d’Hésiode ||
➳ Ion. -ίη, Hdt. ll. cc.
Étym. θεόγονος.
θεογονία, ἡ, Göttergeburt u. Abstammung ; so heißt ein Gedicht des Hes., Her. 2.53 ; Plat. Legg. X.886e.
θεογονία, ἡ,
γενέσθαι
- the generation or genealogy of the gods, Hes., Hdt.