θεοδώρητος
θεοδώρητος, given by God
θεο-δώρητος, ον,
- given by God, Iamb. VP 2.6, 15.67, Asp. in EN 25.28.
- II θ. λίθος, of the ἀλαβαστρίτης λίθος, Zos.Alch. p.114 B.
- 2 ἡ θ. a purgative, Aët. 13.112, Alex.Trall. 1.15.
θεο·δώρητος, ος, ον :
1 qui est un don de la divinité, Clém. 172 ||
2 subst. ἡ θ. sorte de remède, A. Tr. 8, p. 457.
Étym. θ. δωρέομαι.
θεοδώρητος, von Gott geschenkt, Clem.Al.