θεόδμητος
θεόδμητος, god-built, made or founded by the gods
θεό-δμητος, Dor. θεό-δμᾱτος, ον, also α, ον Pi. O. 6.59, Fr. 87.1: (δέμω):—
- god-built, founded by the gods, πύργοι Il. 8.519; Δᾶλος Pi. ll.cc.; πύλαι B. Fr. 7 Bgk. (cf. p.437 Jebb); Ἀθῆναι S. El. 707; βωμός E. Hec. 23: metaph., θ. χρέος, ἀρεταί, Pi. O. 3.7, I. 6(5).11.
θεό·δμητος, ος, ον :
1 bâti, fondé par les dieux, Il. 8, 519 ; Pd. O. 6, 100 ; Soph. El. 707 ; fig. Pd. O. 3, 11 ; I. 6, 15 ||
2 élevé en l’honneur des dieux, Eur. Hec. 23 ||
➳ Dor. -ατος [ᾱ] Pd. ll. cc. ; fém. -άτα, Pd. O. 6, 100.
θεόδμητος, (auch θεοδμήτη Δῆλος, Pind. Ol. 6.59), von Gott gebaut, gegründet ; πύργοι Il. 8.519 ; βωμός, für die Götter erbaut, Eur. Hec. 23 ; Soph. El. 707 ; Pind. öfter, auch übertr., ἀρετή I. 5.10, χρέος Ol. 3.7.
θεόδμητος
[θεός + δμη-, δέμω.]
God - built: πύργων Il. 8.519 (cf. Il. 21.526 cited under θεῖος 4).
For Pindar, see also: θεόδματος
θεόδμητος (δέμω): god - built, Il. 8.519†.
θεόδμητος
θεό-δμητος, ον
δέμω
- god-built, made or founded by the gods, Il., Pind., etc.