θεραπίς
θεραπίς, paying court to, favouring
θερᾰπ-ίς, ίδος, ἡ,
- paying court to, favouring, πόλις τοῦ ἥττονος θ. Pl. Mx. 244e.
θεραπίς, ίδος [ᾰ] adj. f. qui soigne, Plat. Menex. 244e.
Étym. θέραψ.
θεραπίς, ίδος, ἡ, die Dienerin, dienend, τοῦ ἥττονος Plat. Menex. 244e.