θεράπων

θερᾰπ-ων, οντος, ὁ, dat. pl. θεραπόντεσσι Pi. P. 4.41; Aeol. θεράπων Sapph. 74, gen. θερράπονος Choerob. in An. Ox. 2.242 (θεράπονος cod., cf. Hdn.Gr. 2.302):—

• henchman, attendant, Od. 16.253, etc.; companion in arms, squire, 4.23, etc.; ἡνίοχος θ. Il. 5.580, 8.119; τώ οἱ ἔσαν κήρυκε . . καὶ θεράποντε 1.321; θεράποντε Διός Od. 11.255; θεράποντες Ἄρηος Il. 2.110, etc.; Μουσάων θεράποντες h.Hom. 32.20, cf. Hes. Th. 100, Thgn. 769, Ar. Av. 909 (lyr.); Ἔρως Ἀφροδίτης θ. Pl. Smp. 203c, cf. Sapph. l.c.; worshipper, Ἀπόλλωνος Pi. O. 3.16, cf. Pl. Phd. 85a; Ἄρεος BMus.Inscr. 971 (Cypr., v B.C.): c. dat., οἶκος ξένοισι θεράπων devoted to the service of its guests, Pi. O. 13.3; λωτὸς . . Μουσᾶν θ. E. El. 717 (lyr.): c. gen., attending upon, τῶν ἀδίκως δυστυχούντων Gorg. Fr. 6 D.
• • II servant, Hdt. 1.30, 5.105, Ar. Pl. 3, 5, And. 1.12, Lys. 7.34, etc.; at Chios, slave, Eust. ad D.P. 533.

θεράπων, οντος, ὁ, der Diener, bei Hom. bes. der Kriegsgefährte, der freie Mann, der an der Seite des Andern kämpft, wie Achilleus den Patroklos seinen θ. nennt, Il. 16.244, 18.152, und Meriones des Idomeneus θεράπων ist, 23.113, u. 19.143 alle griechischen Heerführer die θεράποντες des Agamemnon heißen. Bes. heißt so bei Hom. der Wagenlenker, Il. 8.113, ἡνίοχος θεράπων, 13.386, der wie der κῆρυξ, Od. 18.424, nicht zu der gewöhnlichen Dienerschaft zu rechnen ist. Allgemeiner sind es Aufwärter, Diener im Hause, θεράποντε δαήμονε δαιτροσυνάων Od. 16.253, die aber nicht Knechte, δοῦλοι, sind, sondern freie Leute, die den Mächtigeren sich freiwillig zu ehrenvoller Dienstleistung unterordnen, wie Eteoneus, des Menelaus θεράπων, κρείων heißt, 4.22. So sind die Könige θεράποντες des Zeus, Od. 11.255, u. die tapferen Krieger θεράποντες Ἄρηος, Il. 2.110 u. öfter ; μουσάων θεράποντες, die Dichter u. Sänger, H.h. 32.20 ; vgl. Hes. Th. 769 ; ähnl. λωτός, μουσᾶν θερ., Eur. El. 717 ; übh. Verehrer, wie Ἀπόλλωνος θεράπων Pind. Ol. 3.17. Vgl. τῆς Ἀφροδίτης ἀκόλουθος καὶ θεράπων γέγονεν ὁ Ἔρως, Plat. Symp. 203c. – Uebh. Diener, Ar. Plut. 3, Av. 516 ; Her. 5.105 ; Xen. Cyr. 8.2.16 ; περὶ τὰ ἐπιτήδεια 8.5.6 ; Thuc. 7.13 ; ἄνευ θεραπόντων αὐτοῖς ἑαυτῶν διακονήσεις Plat. Legg. I.633c. – Adjektivisch Pind. οἶκον ξένοισι θεράποντα, das den Fremden dient, das gastliche, O. 13.3.

θεράπων

-οντος, ὁ.

• • 1

    A follower, retainer or henchman: θεράποντες ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἕλοντο Il. 7.122. Cf. Il. 1.321, Il. 5.48, Il. 6.53, Il. 11.843, Il. 13.600, Il. 15.401, Il. 16.272 = Il. 17.165, Il. 19.143, 281, Il. 24.396, 406, 573: ἴσθμιον ἤνεικεν θ. Od. 18.300. Cf. Od. 1.109, Od. 4.23 = 217, Od. 4.38, 784, Od. 16.253, 326 = 360, Od. 18.297, 424.

    Fig. of warriors: θεράποντες Ἄρηος Il. 2.110 = Il. 6.67 = Il. 15.733 = Il. 19.78. Cf. Il. 7.382, Il. 8.79, Il. 10.228, Il. 19.47.

    Of kings θεράποντε Διός Od. 11.255.

  • 2

    A warrior in honourable personal attendance on another, the relation of the two resembling generally that of squire and knight: ἠῢς θ. Ἀχιλῆος (Patroclus) Il. 16.653. Cf. Il. 7.149, Il. 11.322, 620, Il. 13.246, 331, Il. 15.431, Il. 16.165 = Il. 17.388, Il. 16.244, 279, 464, 865, Il. 17.164, 271, Il. 18.152, Il. 23.90, 113 = 124, 528, 860 = 888.

  • 3

    Applied to a warrior’s ἡνίοχος: ἵππους θ. ἀπάνευθʼ ἔχεν Il. 4.227, ἡνίοχον θεράποντα Il. 5.580. Cf. Il. 6.18, Il. 8.104, 109, 113, 119, Il. 11.341, 488, Il. 12.76, 111, Il. 13.386, Il. 20.487.

θερᾰπων

• • a adj., ministering to c. dat. οἶκον ἥμερον ἀστοῖς, ξένοισι δὲ θεράποντα O. 13.3
  • b servant δᾶμον Ὑπερβορέων Ἀπόλλωνος θεράποντα O. 3. 16. “ἦ μάν νιν ὤτρυνον θαμὰ λυσιπόνοις θεραπόντεσσιν φυλάξαι” i. e. sailors P. 4.41 Λατόος ἔνθα με παῖδες εὐμενεῖ δέξασθε νόῳ θεράποντα ὑμέτερον Pae. 5.45 ἄγοις, ὦ κλυτά, θεράποντα, Λατοῖ fr. 94c. 3. fig., θεράπων δέ οἱ, οὐ δράστας ὀπαδεῖ (sc. Δαμόφιλος καιρῷ) P. 4.287

θεράπων , οντος: attendant, comrade at arms (esquire, not servant), cf. Od. 11.255, Il. 2.110, Od. 4.23.

θεράπων

• • Ia waiting-man, attendant, Od., etc.; differing from δοῦλος, as implying free service; and in Hom. a companion in arms, though inferior in rank; as Patroclus is the companion or esquire of Achilles; Meriones of Idomeneus, Il.; so the charioteer is ἡνίοχος θεράπων; kings were Διὸς θεράποντες; warriors θεράποντες Ἄρηος, etc.:—c. dat., οἶκος ξένοισι θεράπων devoted to the service of its guests, Pind.
  • IIlater, simply, a servant, Hdt.:—in Chios, θεράποντες was the name for their slaves, Thuc.