θετικός

θετικός, ή, όν,

• fit for placing, ὀνομάτων θ. prompt at giving names, D.H. Comp. 16, cf. Ph. 2.101. Adv. -κῶς appositely, D.H. Rh. 3.5.
• • II concerning adoption, νόμοι Arist. Pol. 1274b4.
  • III belonging to a θέσις, disputable, ὑπόθεσις Philostr. VS 2.6; τὰ θ. τῶν χωρίων ib. 29; so τὰ θ. alone, Phld. Rh. 1.206 S.; θ. κεφάλαιον Theon Prog. 2; τὴν ζήτησιν θ. ποιεῖσθαι to make the question a matter of argument, Str. 2.3.7; Lat. genus instituendi θετικώτερον, addressed to reason rather than feeling, Cic. QF 3.3.4. Adv. Comp. -κώτερον Aps. p.333 H.
  • IV positive, affirmative, opp. negative (ἀρνητικός), Numen. ap. Eus. PE 14.8. Adv. -κῶς positively, affirmatively, D.L. 9.75; οὐ λίαν θ. not very positively, Phld. Rh. 1.371 S.
  • • 2 Gramm., positive, τὸ θετικόν the positive degree, Sch.D Il. 4.277.
    • • b expressing obligation, of verbals in -τέον, D.T. 642.16; θετικῶς· τὸ ὀφειλόμενον γενέσθαι, Hsch.
  • V arbitrary, χρῆσις τῶν ὀνομάτων S.E. P. 2.256. Adv. -κῶς ib. 1.38.

θετικός, setzend, festsetzend, bestimmend, positiv ; νόμοι Arist. Pol. 2.10 ; Dion.Hal. u. a. Rhett. Der gradus positivus, Schol. Il. 4.277 ; θετικὰ ἐπιρρήματα sind die adjectiva verbalia, wie πρακτέον u. ä. – Auch adv., Rhett.

θετικός, ή, όν τίθημι

• of or for adoption, Arist.