θρεπτήρ
θρεπτήρ, a feeder, rearer
θρεπ-τήρ, ῆρος, ὁ,
- feeder, rearer, of a parent or foster-parent, IG 3.1401, JRS 2.91 (Antioch in Pisidia), AP 12.137 (Mel.): pl., IG 14.1722: as Adj., θ. ἀγοστός Nonn. D. 3.387.
θρεπτήρ, ῆρος (ὁ) qui nourrit, qui élève, Anth. 12, 137 ; Nonn. D. 3, 385, Jo. 13, 12.
Étym. τρέφω.
θρεπτήρ, ῆρος, ὁ, Ernährer ; Mel. 72 (XII.137); Nonn. 3.385.
θρεπτήρ, ῆρος,
τρέφω
- a feeder, rearer, Anth.