θραυστός
θραυστός, frangible, brittle
θραυσ-τός, ή, όν,
- frangible, brittle, Ti.Locr. 99c, Thphr. HP 5.3.6; capable of being broken down, πύργος D.C. 36.18. Asclep. ap. Gal. 14.698, S.E. P. 3.33.
- 2 broken, crushed, Epigr. in PTeb. 3.4: θραυστόν, τό, = θραῦσμα III, Plin. HN 12.107.
θραυστός, ή, όν, fragile, facile à briser, T. Locr. 99c ; Th. H.P. 5, 3, 6.
Étym. vb. de θραύω.
θραυστός, zerbrechlich, Tim.Locr. 99c u. Sp.