θυμελικός
θυμελικός, for the thymele, scenic, theatric
θῠμελ-ικός, ή, όν,
- of or belonging to the thymele, theatrical, θέαι, ἄνθρωποι, Plu. Fab. 4, Sull. 36; θ. ἔρις Com.Adesp. 57; τὸ θ. theatrical, vulgar style, Plu. Comp. Arist. Men. 2.853b; of performances of music, dancing, etc., in the orchestra (cf. foreg. II.b); θ. ἀγών SIG 457.1 (Thespiae, iii B.C.), cf. D.S. 4.5, CIG 3493.11 (Thyatira), etc.; θ. ἀκροάματα Corn. ND 30; οἱ θ. the musicians, opp. οἱ σκηνικοί, the actors, Plu. Cat.Mi. 46; opp. ὑποκριταί, Ptol. Tetr. 180 (but later of actors, Jul. Ep. 89b, Cod.Just. 1.4.14); ἡ θ. σύνοδος the company of θ., IG 2(2).1350, OGI 713, etc.
θυμελικός, ή, όν [ῠ]
1 du théâtre, de la scène, scénique, Ath. 699a ; DS. 4, 5 ; Plut. Fab. 4, Syll. 36 ; fig. τὸ θ. Plut. M. 853a, style de théâtre, c. à d. vulgaire ||
2 particul. du chœur ; οἱ θυμελικοί, Plut. Cato mi. 46, le chœur ou les musiciens, p. opp. à οἱ σκηνικοί, les acteurs proprement dits.
Étym. θυμέλη.
θυμελικός, der Thymele, dem Theater eigen, scenisch ; ἀγῶνες Ath. XV.699a ; DS. 4.5 ; Plut. Fab. 4 ; ἄνθρωποι Sull. 25 ; οἱ θυμελικοί, die Chortänzer, Ggstz σκηνικοί, die eigtl. Schauspieler, Inscr.
θυμελικός
from θῠμέλη
θῠμελικός, ή, όν
- of or for the thymele, scenic, theatric, Plut.:— οἱ θυμελικοί, i. e. the chorus or musicians, Plut.