θύρετρα

• = θύρα, door, in pl., Il. 2.415, Od. 18.385, 21.49, Pi. I. 7(6).6, E. Ba. 448, Or. 1474 (lyr.), Call. Ap. 3, etc.; prop. the door-casing, frame, IG 11(2).161A 66 (Delos, iii B.C.); θύραις ἁρμοζοίσαις τοῖς θυρέτροισι ib. 12(2).14.7; θ. μαρμάρινα ib. 6: so in sg., ib. 4.1484.30 (Epid.), BCH 6.24 (Delos, ii B.C.), Plb. 30.18.5, AP 5.293.7 (Agath.), Ps.-Luc. Philopatr. 4:—hence θυρετρ-εᾶς: φλιᾶς, Hsch.

τά

[θύρη.]

A door (cf. θύρη 1..b) Il. 2.415: αὐλῆς θ. (app., a door leading to the αὐλή from the λαύρη) Od. 22.137. Cf. Od. 18.385, Od. 21.49.

• 1door ὁπότʼ Ἀμφιτρύωνος ἐν θυρέτροις σταθεὶς ἄλοχον μετῆλθεν Ἡρακλείοις γοναῖς I. 7.6

• a door, Hom., etc.