κάρυον

κάρῠον [ᾰ], τό,

• any kind of nut, Ar. V. 58, Pl. 1056, Theoc. 9.21; κάρυα, = ἀκρόδρυα, Ath. 2.52a (but τὰ κ. ἢ . . τὰ ἀκρόδρυα Thphr. Char. 11.4); κ. πλατέα, i.e. filberts, X. An. 5.4.29; esp. of walnuts, Batr. 31, Epich. 150, Philyll. 25, Gal. 6.609; but this is prop. κ. βασιλικόν, Thphr. CP 4.2.1, Agatharch. 96, PCair.Zen. 13.6 (iii B. C.), Dsc. 1.125; or Περσικόν ibid.; κ. Εὐβοϊκόν sweet chestnut, Thphr. HP 1.11.3, 4.5.4; also κασταναϊκόν ib. 4.8.11, Agatharch. 43; κ. Ἡρακλεωτικόν filbert, Thphr. CP 4.2.1, IG 2(2).1013.19; also κ. Ποντικόν PCair.Zen. 12.48 (iii B. C.), Dsc. 1.125, Ruf. ap. Orib. 8.47.20; κ. πικρά almonds, Archig. ap. Gal. 12.409, Erot. s.v. νίωπον; so κ. alone, LXX Nu. 17.8, Ph. 2.162.
• • • 2 nut-shaped boss as ornament, OGI 214.49 (Branchidae, iii B. C.).
  • II stone, kernel, Thphr. HP 3.9.5; κ. κοκκυμήλου ib. 4.2.5.
  • • 2 seed of conifers, Id. CP 1.19.1; κ. πιτύϊνα pine-kernels, Diocl. Fr. 127.
  • III = ἠρύγγη, Dsc. 3.21.

κάρυον, τό, die Nuß, bes. die Wallnuß, Theophr.; Εὐβοϊκόν, Kastanie, bei Xen. An. 5.5.29 umschrieben τὰ πλατέα οὐκ ἔχοντα διαφυὴν οὐδεμίαν, wie auch Poll. 1.232 die καστάνια erkl.; vgl. DS. 14.30 ; λεπτόν oder ποντικόν, Haselnuß ; der Stein der Steinfrüchte, der Kern der Fichtenzapfen, Diosc. – In der Mechanik ein Kloben, über den ein Seil gewunden in eine Nuß geht.

κάρυον .κάρυον (ᾰ), ου, τό,

• any kind of nut, Ar., Xen.; distinguished into various kinds, as κ. βασιλικά or Περσικά, walnuts, also called simply κάρυα, Batr.; κ. κασταναϊκά or κασταναῖα chestnuts, etc.