καθέρπω

καθέρπω, aor. 1 καθείρπῠσα Ar. Ra. 485:—

• creep, steal down, ἀπʼ ὀρθίων πάγων καθεῖρπεν ἔλαφος S. Fr. 89; καθέρπυσόν νυν ἐς Κεραμεικόν Ar. Ra. 129, cf. 485: metaph., παρὰ τὰ ὦτα ἄρτι ἴουλος καθέρπει X. Smp. 4.23.
• • II return from exile, SIG 306.54 (Delph., from Tegea, iv B.C.): in this signf. the aor. part. is κατενθών ib. 4; pf. part. κατηνθηκώς ib. 39.

καθέρπω, (ἕρπω), herunterschleichen, -gehen ; ἀπʼ ὀρθίων πάγων καθεῖρπεν ἔλαφος Soph. frg. 110 ; αὐτῷ παρὰ τὸ ὦτα ἄρτι ἴουλος καθέρπει, der Milchbart zieht sich an der Wange herab, Xen. Symp. 4.23. Vgl. das simplex.

καθέρπω aor1 καθείρπυσα

• to creep down, Ar., Xen.